خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۷۹
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلشاد نشستم بمقام پدر خویشبرغم نکند سرد دلم رهگذر خویش
۲
کز هر چه بگیتی خبر هست بجستمبسیار ندارم ز بزرگی گهر خویش
۳
گه بوسه ستانم ز عقیقی شکر دوستگه زهر کنم بر دل دشمن شکر خویش
۴
بر پشت زمین بر اثر خصم نپایمتا حشر بپایم بجهان بر اثر خویش
صفحهٔ ۱ از ۲