خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۸۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان زرد شد از داغ و درد رویمزیرا که بوصل تو نیست رویم
۲
من راه نیابم سوی تو دانیهرچند بسوی تو راه جویم
۳
زان پس که همه روز با تو بودمپوشیده نبود از تو روی و مویم
۴
چو نان نگسستی ز من که روزیآرد بر تو باد تند بویم
صفحهٔ ۱ از ۳