خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۱۵
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شد سرشگم ز آرزوی روی تو چون روی تووز فراق روی تو بگداختم چون موی تو
۲
جان من پاینده اندر تن ز مشگین موی تستدل بود روشن ز روی فرخ دلجوی تو
۳
از نهیب تیر مژگان و کمان ابرویتجز دل من هیچ دل دیدن نیارد روی تو
۴
تا فکندی گوی نیکویی تو در میدان مهرهیچ چوگان‌زن ندید از من سبک‌تر گوی تو
صفحهٔ ۱ از ۱