خلوتی با قطران تبریزی
شمارهٔ ۱۲۶
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر وی تو بروشنی از مهر و ماه بهزلفین تو ببوی ز مشک سیاه به
۲
تو چون بنفشه ای و دگر نیکوان چو کاهدانی هر آینه که بنفشه ز کاه به
۳
گر من دل کسی بنوازم مشو ز جایکاندر جهان مرا همه کس نیکخواه به
۴
هرچند نیکوان جهان با منند پاکنزدیک من تو از همه جائی و جاه به
صفحهٔ ۱ از ۵