خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه خرمی‌ست که امروز نیست زنگان راچه فرخی‌ست کزو بهره نیست کیهان را
۲
بهار و کام طرب تازه می کند دل راضیاء انس و فرح زقّه میدهد جان را
۳
به دشتِ جلوه‌گری عرضه داد بار دگرسپهر کوش گرفته مزاج نیسان را
۴
چو کودکان به دبستان آخشیج آوردصبا مشاطهٔ خوش‌قامتان بستان را
صفحهٔ ۱ از ۲