خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آتش عشق تو چون زبانه برآرددود ز دل، از سر زمانه برآرد
۲
حلقه‌ی زلفت ز هر دری که درآیددست سیه زود گرد خانه برآرد
۳
پای درآید به سنگ بازی جان رادست جمالت چو تازیانه برآرد
۴
تا دهنت حلقه‌ای ز لطف گشایدبلعجب که چرخ صد بهانه برآرد
صفحهٔ ۱ از ۲