خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشک می رنگ، بر سمن چه زنیشب دیرند، بر بدن چه زنی
۲
با سپه زنگ سرکشی چه کنیخیمه بر دامن ختن چه زنی
۳
تو مهی ای پسر برهنه بهیبر تن از ابر پیرهن چه زنی
۴
باده، ده موسم است سرچه کشیبوسه ده فرصت است تن چه زنی
صفحهٔ ۱ از ۲