خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به تن بودم امروز چون ناتوانیشدم با رفیقی سوی بوستانی
۲
ز هر سو که کردم سوی لاله‌زاریبه هر سو که کردم نظر گلستانی
۳
درختان بستان عروسان و هریکگشاد از زمین لاله‌گون بر بیانی
۴
ز نیلوفری آسمان گوی سبزیچو صحرا شده روی بر آبدانی
صفحهٔ ۱ از ۲