خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۱۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبگیر و تنها میروی ای شمع دلها تا کجادایم بر ما میروی اینک تو با ما تا کجا
۲
دیبای رخ پرداخته، زلفین مشکین آختهبر تبت و چین تاخته، زان مشک و دیبا تا کجا
۳
با ماه عنابی شفق، یا خط کافوری ورقعارض چو گل غرق عرق، ای سرو بالا تا کجا
۴
ناهید طوق غبغبت، مه در نقاب عقربتهردم به خط گویان لبت، اهلا و سهلا تا کجا
صفحهٔ ۱ از ۳