خلوتی با اثیر اخسیکتی
شمارهٔ ۴۱
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا گر ز آب حیوان جرعه ریزندچه عیب آید که در پای تو دردم
۲
چو اطلس بر سر شاهان نشستهنه قصب آمد که در پای تو بُر دَم
۳
گر آهن بودم از سختی شکستمور آتش بودم از سردی فسر دَم
۴
ز تو مهری امانت بود بر منبمهر خویش در هجران سُپردم
صفحهٔ ۱ از ۲