خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۲۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این منم یارب که چرخم سوی اختر می کشدچشمه روشن ز خاک تیره ام بر می کشد
۲
این منم یارب که از خاکم سوی بالا چو آبدور این گردنده دولاب مدور می کشد
۳
این منم کاختر بصد خواری مرا بر در گذاشتبازم اکنون با هزاران ناز در بر می کشد
۴
در زمین هر لحظه چون قارون فروتر می شدمچون مسیحم هر دم اکنون چرخ برتر می کشد
صفحهٔ ۱ از ۹