خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۴۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی رفیع محلت برون ز حد قیاسبنای دولت و دین را قوی نهاده اساس
۲
گشاده مهر تو چون ابر چشمهای امیدکشیده کین تو چون برق دشنهای هراس
۳
مضاء رأی تو چون گوهر ظفر بنمودخرد بدید که از برق چون جهد الماس
۴
بحق گزید ترا روزگار بر همه خلقغلط نکرد زهی روزگار مرد شناس
صفحهٔ ۱ از ۵