خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شمع تو بی زحمت پروانه بماندخورشید چو سایه ز تو درخانه بماند
۲
از باده لبهای تو گر دل بشود مستدرسلسله زلف تو دیوانه بماند
۳
خون گشته دلی از خود آویخته داردهر تار که از فرق تو در شانه بماند
۴
ای گنج روان در دل ویران کنمت جایتابو که مگر گنج به ویرانه بماند
صفحهٔ ۱ از ۲