خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو را چون سوی آن گردون اعلا آمدیمابر گشتم ابر کز پستی به بالا آمدیم
۲
بر امید نور دولت سوی گردون تاختیموز برای در نعمت سوی دریا آمدیم
۳
تو چو خورشید و این جای چو جوزا اوج تستبهر تو از سوی این درگاه والا آمدیم
۴
زانکه در انواع فضلم چون عطارد بی بدلخانه خویش آمدیم گر سوی جوزا آمدیم
صفحهٔ ۱ از ۲