خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خاک را چاک زد ای دوست گیاهعمر برباد مده باده بخواه
۲
بی نظر چشم شکوفه است سفیدبی گناه دل لاله است سیاه
۳
در چمن عود همی سوزد بادوز فلک رنگ همی ریزد ماه
۴
شود آیینه گردون تاریکهر زمانی که کند در ما آه
صفحهٔ ۱ از ۳