خلوتی با سید حسن غزنوی
شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز من آزرده یار من گناهی دارمییا به جز در سایه زلفت پناهی دارمی
۲
خون دل بر جزع گریان تو دعوی کردمیکز گذشت لعل خاموشت گواهی دارمی
۳
نیستی رویم سیاه و چشم پر خونم سپیدگر بدین تهمت سپیدی یا سیاهی دارمی
۴
گر دمی آخر ز ناله همچو بربط دل تهیگر چو نای از دست تو یارای آهی دارمی
صفحهٔ ۱ از ۲