خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را از لوح دل نقش تعلق زایل استمتصل نقش جمال دوست بر لوح دل است
۲
طالب و مطلوب را از هم جدایی نیست لیکدر طریق دوست آثار تعلق حایل است
۳
احتمالی نیست حرمان را درین ره مطلقاطالب محروم گویا در تردد کاهل است
۴
روح را ماییم مانع از عروج عرش قربور نه این علوی باصل خود جبلی مایل است
صفحهٔ ۱ از ۸