خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مدار هفته دوران که نفع او ضررستنه گنج هفت درست اژدهای هفت سرست
۲
منه ز طول امل دل بسرعت شب و روزکه مرغ عمر چنین تیز پر بدین دو پرست
۳
گرت درو گهر آید بکف مکن طغیانکه بحر را صد ازین قطره در کنار و برست
۴
مگو که جمع گهر تلخ کامیم ببردکه تلخ کامیم از گرد گردن گهرست
صفحهٔ ۱ از ۱۸