خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا من علت بتربته رتبه النجفتو در شاهواری و خاک نجف صدف
۲
بدرالدجا تویی ز طلوع و غروب توبطحا گرفته نور نجف یافته شرف
۳
گر دید بهر خاطرت از دیده آفتابوز صدق گشته تیر دعای ترا هدف
۴
قندیل نیست گرد حریم تو بهر طوفدلهای روشن است بهر سو کشیده صف
صفحهٔ ۱ از ۶