خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلال فیض بقا رشحه ز جام منستحیات باقی من نشاه مدام منست
۲
بمن فرشته کجا می رسد ز رفعت قدرحریم درگه پیر مغان مقام منست
۳
مراست حرمتی از فیض می که پیر مغانمدام خم شده از بهر احترام منست
۴
چو من نبوده کسی را ز عشق بدنامیهمیشه خطبه این سلطنت بنام منست
صفحهٔ ۱ از ۲