خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جای ما کوی تو خواهد بود تا خواهیم بودخاک آن کوییم گر سر بر فلک خواهیم بود
۲
دلبرم طفلست و روز افزون جمالش آه اگرمحنت من هم بقدر حسن او خواهد فزود
۳
قدر محبوبان نمی داند کسی بهتر ز مالیک قدر ما نمی دانند محبوبان چه سود
۴
ساخت ما را دور با رخسار زرد و اشک آلزان خط سبز و سر زلف سیه چرخ کبود
صفحهٔ ۱ از ۲