خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۱
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش طفلی پری رخی دیدمگفتم ای شوخ شکرین گفتار
۲
تو چرا از کمال استغنافارغی از مشقت همه حار
۳
پدر و مادرند در تک و دوتا ترا پرورند لیل و نهار
۴
گفت ما کاملان دورانیمناقصانند این گروه کبار
صفحهٔ ۱ از ۳