خلوتی با فضولی
بخش ۱۶ - مثنوی
ساقی نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیز ساقی، بساط می بر‌چینمی به مستان مده زیاده ازین
۲
گرچه می دلگشا و روح‌فزا‌ستگذرانیدنش ز حد نه رواست
۳
کار بی‌ذوق و بی‌ملال خوش استهر‌چه باشد، به اعتدال خوش است
۴
ای دل از خازن خزانهٔ رازمستمع را ز خود ملول مساز
صفحهٔ ۱ از ۳