خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب چه شد آن دلبر عیاره ما راکآزرد به هجران دل صد پاره ما را
۲
بر اوج سعادت تو نگه دار خدایااز نقص و زوال آن شه سیاره ما را
۳
با تیغ جفا، دست فراقش بگشایدهردم جگر خسته خونخواره ما را
۴
داریم امیدی به ره لطف الهیکآرد به سر آن بخت ستمکاره ما را
صفحهٔ ۱ از ۲