خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کعبه جمال توام قبله صلاتحسن رخ تو داده به خورشید و مه زکات
۲
ذرات کاینات به مهر تو قایمندچون عالم صفات که قایم بود به ذات
۳
ادراک حسن روی تو خفاش کی کندای آفتاب روی تو مستجمع صفات
۴
روشن شد اینک روی تو در لات دیده اندآنان که در کنشت پرستیده اند لات
صفحهٔ ۱ از ۳