خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می روم با درد و حسرت از دیارت، خیر باددل به خدمت می گذارم یادگارت خیر باد
۲
هر کجا باشم همی گویم دعای دولتتاز خدا صد آفرین بر روزگارت خیر باد
۳
می روم با آب چشم و آتش دل بی خبراز جفای ترک چشم پرخمارت خیر باد
۴
گر دهد عمرم امان، رویت ببینم عاقبتور بمیرم در غریبی ز انتظارت خیر باد
صفحهٔ ۱ از ۲