خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عقل را سودای گیسوی تو مجنون می‌کندفکر آن زنجیر پر سودا عجب چون می‌کند
۲
هست ابروی تو آن حرفی که نامش را الهدر کلام کبریا قبل از «قلم» «نون» می‌کند
۳
صورت روی تو بر هر دل که می‌آید فرونقش هر اندیشه را زان خانه بیرون می‌کند
۴
آن که می‌خواند به لؤلؤ نظم دندان ترابی‌ادب، کم‌حرمتی با دُرّ مکنون می‌کند
صفحهٔ ۱ از ۳