خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد از کتم عدم این نطفه در ملک وجوددر لباس آدم آمد کرد خود را خود سجود
۲
صورتی بر زد ز باد و خاک بر آتش قرارچون ندید آن دیو ناری زان نکرد او را سجود
۳
طالبا! آن «رق منشوری » وجه آدم استسوره اسما بخوان از سوره و آیات هود
۴
یافته حرف و حروف تلک آیات الکتابماه روی یوسفی دل از زلیخا می ربود
صفحهٔ ۱ از ۳