خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
۲
سیر شد خاطرم از گوشه نشینی، دارمهمچو چشم خوش تو خانه براندازی باز
۳
می دهد جان به هوای سر زلف تو نسیمبا من او را ز کجا شد سر انبازی باز
۴
در سراپای تو، ای سرو روان می بینمکه همه حسن و همه لطف و همه نازی باز
صفحهٔ ۱ از ۲