خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای صورت جمالت بر لوح جان منقشهستم ز فکر زلفت آشفته و مشوش
۲
تابنده همچو رویت، دلجوی همچو قدتماهی که دید روشن؟ سروی که دید سرکش؟
۳
گفتم ز چین زلفت دل را نگاه دارمابروت گفت نی نی، کردی غلط به هر شش
۴
کیش دلم ز چشمت ای ماه حاجب ابروپر تیر غمزه بادت پیوسته همچو ترکش
صفحهٔ ۱ از ۳