خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۲۰ - در ستایش حافظ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای گنج بی پایان، چو خود ما را توانگر کنمس بی قیمت ما را به اکسیر نظر زر کن
۲
تو بحر گوهر و کانی، تو عین آب حیوانیوجود خاکی ما را حیاتی بخش و گوهر کن
۳
لب لعل تو چون دارد به جانبخشی ید بیضاچو عیسی دعوت احیا به لعل روحپرور کن
۴
به عالم، صبحدم، بویی ز گیسویت روان گردانمشام قدسیان مشکین، جهان را پر ز عنبر کن
صفحهٔ ۱ از ۵