خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز قیام قامتت هر طرفی قیامتیجز تو که دارد این چنین خوب و لطیف قامتی
۲
تا به سجود چون ملک پیش تو سر نهاده امدیو رجیم می کند هر نفسم ملامتی
۳
هر که نکرد جان و دل با دو جهان نثار توهر نفسی که می زند هست بر او غرامتی
۴
جان و جهان و دین و دل صرف ره تو می کنمتا نبود به محشرم روز جزا ندامتی
صفحهٔ ۱ از ۲