خلوتی با نسیمی
شمارهٔ ۲۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانیبه بند زلفت افتادم از آنم در پریشانی
۲
چو چشمت گوشه‌گیرم چون ز چشمت دل نگه دارمکه با این چشم و این ابرو بلای گوشه‌گیرانی
۳
به ابرو هر نفس چشمت دلی می‌دزدد از مردمندانم چون نگه دارم دل از دزدان پنهانی
۴
چه روز است ای صنم! رویت که روشن می‌کند هردمرموز لیلة الاسری در آن گیسوی ظلمانی
صفحهٔ ۱ از ۳