خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۶
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با خلق چون حدیث کنم ز این ستارههابا کودکان چه گویم ازین گاهوارهها
۲
گهوارههای زرین بینی بر آسمانهمچون زمین غنوده در آن شیرخوارهها
۳
چون کودکان به مادر گاهی شوند رامبا مهر و گه نفور شوند این ستارهها
۴
خورشید را فروزه وزند ارنه در کفستهردم چرا زبانه کشد زو شرارهها
صفحهٔ ۱ از ۹