خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۴ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
که میرا گوئیا راندند امشبوشاقانت به بام چرخ مرکب
۲
ازیرا ماه نو بر نیلگون طاقبود چون نعل زر بر سم اشهب
۳
بتابد از رخت سیمینه خورشیدبیارد از کفت زرینه کوکب
۴
ز بخشش طبعت از اقبال فرهز دانش روحت از فرهنگ قالب
صفحهٔ ۱ از ۲۰