خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۴۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ترک پارسی‌سخن خلّخی‌نژادای از لب و رخ تو دلم شاد خوار و شاد
۲
می ده که نوش باد مرا می ز دست توبر روی نرگس تر و آهنگ نوش باد
۳
تا بامداد بوسه همی‌ده ز شامگاهتا شامگاه باده همی‌خور ز بامداد
۴
پیش از بهار لشکر شادی ز ره رسیدچون پیشتر ز جشن کیان جشن پیشداد
صفحهٔ ۱ از ۸