خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۶۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کمال مرد بفضل است و مردمی و هنربویژه آنکه مر او را بود نژاد و گهر
۲
کر انژاد و گهر بوده بی کمال و ادبچو او را بهیچ نیرزد توأش بهیچ مخر
۳
باستخوان خود ایدر همی بنازد مردخلاف باشد نازش بر استخوان پدر
۴
برو هنر طلب ای خواجه کز پدر مادرتدرون گور نپرسد نکیر یا منکر
صفحهٔ ۱ از ۲۶