خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۰۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به چراگاه چو در شد سپه انجمکوفتندی بسر سبزه غزالان سم
۲
شاخ بزغاله شکستند و حمل گردیدحامل از نطفه خورشید نه از انجم
۳
بره پیوست به آهو سر شب زان پیشکه شود پیدا از گرگ سحرگه دم
۴
باغ آراست تن از خلعت نوروزیچون شغالی که همی زد اندرخم
صفحهٔ ۱ از ۸