خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۹ - مرثیه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فغان ز گردش این چرخ کوژپشت کهنسپهر کژ حرکات و ستاره ی ریمن
۲
سپهر باشد مانند باغی از ازهارستاره تابد همچون چراغی از روزن
۳
نه کس درین باغ آرد شمیم گل بمشامنه زین چراغ یکی خانه در جهان روشن
۴
زمانه ما را چون گاو بسته بر گردونازین ره است که بنهاده یوغ بر گردن
صفحهٔ ۱ از ۱۰