خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غلام همت آنم که خاک عشق سرشتمرید فکرت آنم که راه انس نبشت
۲
خوشا دیار محبت که اندر آن وادیطراز کعبه شود فرش عاکفان کنشت
۳
مکن ملامت و آزار بندگان خدایکه باغبان نه برای تو این درخت بکشت
۴
تو جامه پوش و بدرزی مدار بحث و مپرسکه بافت دیبه آن یا که تار و پودش رشت
صفحهٔ ۱ از ۳