خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داد فرخ فر پسر را شاه تاج بخشآبگون تیغی ز گوهر با فروغ و با درخش
۲
نو عروسی تن ز خارا کرده رخت از پرنیانچادر از زرسره گلگونه از لعل بدخش
۳
دولتش کابین هنر مشاطه ملکت خوابگاهدانش آیینه کرم زیور شجاعت حظ و بخش
۴
قطره ای از موج او صد رود جیحون کرده غرقشعله ای از برق او صد کوه قارون کرده پخش
صفحهٔ ۱ از ۲