خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل چو ز تن کاهی و در جان بفزائیدر جلوه ز صاحبنظران هوش ربائی
۲
وربسته زنجیر سر زلف بتانیسخت است ز زنجیر غمت روی رهائی
۳
تا چند گرفتاری در چاه زنخدانجهدی کن کز چاه طبیعت بدر آئی
۴
انجام کمال است چو وارسته زمالیپاداش هوان است چو در قید هوائی
صفحهٔ ۱ از ۳