خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر یک تن به گیتی درد یاران را طبیبستیخداوند محبت شاه مهرویان حبیبستی
۲
ز صوت عندلیب اندر چمن جانها برقص آیدمگر در وصف او سرگرم دستان عندلیبستی
۳
گر او را بر فلک جانیست یا رب از چه رودایمرخش چون آفتاب و پنجه چون کف الخضیبستی
۴
چنان آویختم در دامن مهرش که پنداریز حلق کودکان آویخته عود الصلیبستی
صفحهٔ ۱ از ۲