خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ماه من بر برگ سوری ازغوان ساید همیوز دل سیمین صدف یاقوت تر زاید همی
۲
بسدین درجش عقیق و لعل و مرجان پروردباده گلگون بسیمین جام بپیماید همی
۳
حریتم زان پسته خندان که ماهی چند روزبا دل خونین لب اندر خنده بگشاید همی
۴
حقه سیمش چو چشان منستی کز فراقبر گل سوری عقیق سوده پالاید همی
صفحهٔ ۱ از ۳