خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۴
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اف بر این دیوان سرا، لعنت بر این دیوان که بردظلمشان در ظلمت از مه، نور و از شارق ضیا
۲
مردمی بیرون ز راه مردمی دور از خردفرد و طاق از دین پرستی جفت نیرنگ و ریا
۳
راستی گویم سعاتمند و خوش بخت آنکس استکاندرین گیتی، ببیند چهره این اشقیا
۴
هر که رخشان دید گوید تا ابد یالیتنیمت قبل الیوم حتی صرت نسیا منسیا
صفحهٔ ۱ از ۱۴