خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۹۹ - در تعزیت
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داورا از پس این غم که ترا رخ بنمودشادی اندر دل ما رخ ننماید هرگز
۲
تا تو چون غنچه خوری خون و ز غم تنگدلیخاطر گل به گلستان نگشاید هرگز
۳
تا دل زار تو از داغ برادر ریش استدر چمن باد صبا نافه نساید هرگز
۴
آن شنیدم که شکیب کم و غم افزون استیا رب آن کم نشود وین نفزاید هرگز
صفحهٔ ۱ از ۴