خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۰۷
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حکایت سال سیصد و نهاین حدیثم کجا شود فرمش
۲
که چو حلاج را بدار زدندنه رخش زرد شد نه چهره ترش
۳
چون برآمد فراز دار بقاگفت ای غافلان ز دانش و هش
۴
پنبه فرسوده از کمان گرددآتش از آب و آهن از چکش
صفحهٔ ۱ از ۳