خلوتی با عطار
قصیدهٔ شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وقت کوچ است الرحیل ای دل ازین جای خرابتا ز حضرت سوی جانت ارجعی آید خطاب
۲
بال و پر ده مرغ جان را تا میان این قفسبر دلت پیدا شود در یک نفس صد فتح باب
۳
عقل را و نقل را همچون ترازو راست دارجهد کن تا در میان نه سیخ سوزد نه کباب
۴
چون ز عقل و نقل ذوق عشق حاصل شد تو رااز دل پر عشق خود آتش زنی در جاه و آب
صفحهٔ ۱ از ۱۱