خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۱۵ - در جواب کسیکه از وی تلخنه دوغ خواسته فرماید
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آن کسی که گرفته است آسمان شرفز آفتاب کمالت همیشه فرو فروغ
۲
درون مزرع فضل و هنر ز قوس و قزحنهاده کلک تو بر دوش گاو گردون یوغ
۳
نه رعد نزد تویی حکمتی کند سرفهنه ابر پیش تو بی علتی زند آروغ
۴
توئی که در روشت کس ندیده است گزافتوئی که در سخنت کس نیافته است دروغ
صفحهٔ ۱ از ۲