خلوتی با ادیب الممالک
شمارهٔ ۱۳۶
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خدایگانا از گرد راه موکب توخدا گواست که شد چشم بندگان روشن
۲
ورود مقدم میمونت اندر این سامانبود چو مقدم اردی بهشت در گلشن
۳
تو زنده سازی در ملک داد و دانش راچنانکه باد بهاری به باغ سرو سمن
۴
ولی چه سود که این بنده با هزار دریغرهین بستر در دم درون بیت حزن
صفحهٔ ۱ از ۴